Á stjórnarfundi Verkalýðsfélags Vestfirðinga þann 2. mars sl. var frestun launahækkana til umræðu. Þrátt fyrir að mikilvægum árangri hafi verið náð með hækkun lágmarkstekjutryggingar upp fyrir grunnatvinnuleysisbætur þá vill stjórn félagsins beina eftirfarandi hvatningu til atvinnurekenda.

 

"Markmið kjarasamninganna frá 17.febrúar 2008 var að bæta hag þeirra lægst launuðu.  Þann 1.mars sl. hefðu laun verkafólks, sem fær greidd laun samkvæmt almennum taxta, átt að hækka um kr. 13.500 og hjá iðnaðarmönnum um kr. 17.500.   Launahækkanirnar sem hefur nú verið frestað hefðu því skipt þessa launþega miklu máli.   

 

Lágmarks taxti fyrir almenn störf sem ekki eru skilgreind í kjarasamningi eru kr.137.752 fyrir dagvinnu.  Um síðustu áramót hækkuðu grunnatvinnuleysisbætur í kr.149.523 og voru þá orðnar 11.771 krónum hærri en lágmarks taxti.

Frá og með 1.mars hækkaði lágmarkskauptrygging úr 145.000 í 157.000 fyrir dagvinnu ásamt bónus og vaktaálag. Til samanburðar  er lágmarkstaxti í fiskvinnslu  kr.144.153 fyrir dagvinnu.  Lágmarkstaxti í fiskvinnslu er því 12.847 krónum lægri en kauptryggingin. 

 

Í ljósi þessa er þeirri hvatningu beint til fyrirtækja að þau hækki taxtalaun þannig að enginn greiddur taxti verði undir lágmarkstekjutryggingu fyrir fullt starf í dagvinnu.

 

Kjósi atvinnurekendur þá leið að hækka laun nú þá munu þeir stuðla að aukinni velferð og starfsánægju á vinnustað, ásamt því að viðhalda þeim megin markmiðum kjarasamninganna frá 17. febrúar 2008 að bæta kjör þeirra lægst launuðu.

 

Með þessu móti væru atvinnurekendur einnig að koma á móts við þau meginmarkmið Samtaka atvinnulífsins að viðhalda stöðugleika sem og hvetja til virkrar þátttöku á vinnumarkaði." 

Undanfarið hafa staðið yfir viðræður á milli samninganefndar ASÍ og Samtaka atvinnulífsins um endurskoðun kjarasamninga á almennum markaði. Fjölmargir standa á hliðarlínunni og ráða samninganefndum heilt um hvert skuli stefna og hvað atriði skuli helst leggja áherslu á. Eitt er þó öllum ljóst að hinn almenni launamaður hefur orðið fyrir mikilli tekjurýrnun á því tæpa ári sem er liði frá því skrifað var undir kjarasamninga á almennum markaði. Áherslur launþegahreyfingarinnar eru því skýrar, stöðugleiki á vinnumarkaði og nauðsyn þess að viðræður muni skila umsömdum hækkunum í aðra hönd að lágmarki....
Meira

Þó ekki sé þörf á að minna á þann vanda sem stefnir í varðandi landvinnslu sjáfarafurða vegna niðurskurðar á þorskkvóta, þá sé ég mig samt knúinn til að minna á eitt af því sem gæti komið í veg fyrir fjölda atvinnuleysi í vinnslu og útgerð. Í umræðunni er sífellt verið að klifa á því hve mörg störf tapist ef ekki verði tekið af festu á þeim vanda sem mun skapast í fiskvinnslu og útgerð í landinu að óbreyttu....
Meira

Stjórn seðlabankans hefur tekið þá ákvörðun að veita atvinnulífi landsmanna náðarhöggið með 550 punkta hækkun stýrivaxta. Var vandinn ekki nægur þótt þessi gjörningur þyrfti ekki að bætast ofan á ?  Nú er það ljóst að ein helsta krafa alþjóða gjaldeyrissjóðsins um lánafyrirgreiðslu væri umtalsverð hækkun stýrivaxta.  Í ljósi atburða síðustu vikna þá getur laskað atvinnulíf landsmanna ekki tekið á sig frekari áföll sem hækkun stýrivaxta kemur til með að hafi í för með sér. Fjármálaráðherra boðar að hækkunin vari eingöngu í stuttan tíma, kannski er það sá tími sem atvinnulíf okkar þolir ekki við núverandi aðstæður? Hætta er á að fjöldagreiðslustöðvun fyrirtækja muni fylgja boðuðum hópuppsögnum um næstu mánaðarmót í kjölfar þeirra vaxtahækkunar sem nú hefur verið boðuð.

 

Sveitafélög, sem eru lífakkeri margra í atvinnumálum, sjá ekki fram á að geta fjármagnað almennan rekstur og þjónustu,  hvað þá nauðsynlegar viðhalds- eða nýframkvæmdir. Mörg sveitafélög eru komin að fótum fram hvað skuldsetningu varðar og þessi vaxtahækkun mun ekki auðvelda þeim róðurinn. Til þess að koma í veg fyrir algjört hrun atvinnulífs í sveitafélögum þá þarf að hefjast handa strax við viðhald og uppbyggingu sem veita íbúum atvinnuöryggi og tiltrú á að betri tímar séu í sjónmáli. Þar ber stjórnvöldum að sýna að hugur fylgi máli og koma sveitafélögum til tafalausrar aðstoðar í þeim vanda sem nú er við að eiga.

 

Kaupmáttur launa hefur rýrnað með ógnar hraða undanfarnar vikur, sú þróun mun verða enn áþreifanlegri þegar veikir möguleikar fyrirtækja um að halda úti atvinnu verða að engu gerð með þessari ákvörðun. Í framhaldi af því hljótum að spyrja okkur hvað varð um þá skjaldborg sem ætlunin var að slá um heimili landsmanna ?  Þessi margumtalaða skjaldborg virðist eingöngu vera til í orðagjálfri einstaka ráðamanna en ekki þegar á reynir. Skuldabyrgði heimilanna kemur til með að aukast gífurlega með frekara vaxtaokri, afleiðingin verður sem olía á það óánægjubál sem nú logar í íslensku samfélagi.

 

Gríðarlegur verðbólguhraði tekur líka sitt af innkomu heimilanna, matvara og aðrar nauðsynjar hafa hækkað gífurlega undanfarnar vikur þrátt fyrir ítrekaða hvatningu um að hleypa ekki óvissu í gengismálum út í verðlagið. Nú sem aldrei fyrr er nauðsynlegt að setja gróðasjónamiðið til hliðar og hugsa um samfélagsheildina. Fyrirtæki og opinberir aðilar verða að leggjast á árar um að hleypa þessari vaxtahækkun ekki út í verðlagið. Afleiðingarnar ættu öllum að vera ljósar, verðbólgupúkinn myndi fitna sem aldrei fyrr.

 

Nú sem aldrei fyrr er nauðsyn á þátttöku ríkisvaldsins með kraft og áræðni í ákvarðanatöku svo úr rætist í atvinnulífi landsmanna. Ef ekki fara að koma raunhæfar lausnir á þeim vanda sem nú við er að glíma er hætta á algjöru skipbroti atvinnulífs á Íslandi með skelfilegum afleiðingum.  Sú vá sem nú er fyrir dyrum verður ekki leyst nema allir spili í sama liði, hroki og skeytingarleysi gagnvart skoðunum almennings verður að víkja til hliðar, hér eru meiri hagsmunir í húfi en svo að hugmyndir almennings um mögulegar lausnir verði áfram virtar að vettugi.

 

 

Því hefur verið fleygt að umrædd kreppa sem hefur verið mest í umræðunni síðustu misseri sé höfuðborgarkreppa. Þar hafi þenslan orðið mest og nú sé komið að skuldadögum og kreppi að bæði hjá fyrirtækjum og einstaklingum, sérstaklega á höfuðborgarsvæðinu....
Meira